santa Faustina | wersja: 22.12.2014 20:12

5.0/5 | 7


santa Faustina

oczy wpatrzone w okno celi
widzące światło miłosierdzia
cel ukazany w nieba bieli
gdzie wzrok i rozum nie dosięga

droga ku chwale objawiona
stygmaty krwawią z drgnieniem powiek
lecz czuje Ciebie moja wola
bo ufam Tobie, wierzę Tobie

Nie rozumiem, jak można nie ufać Temu,
który wszystko może;
z Nim wszystko, a bez Niego – nic

mam sens w modlitwie i mam pokój
wszystko co dziś się objawiło
wzrastam duchowo trwam w półmroku
to właśnie miłość, czysta miłość

jeśli chcesz kochać rzuć nienawiść
gdy chcesz radości gniew pohamuj
wspomnienia w końcu czas przetrawi
szczęśliwy kto ma ufność w Panu

Nie rozumiem, jak można nie ufać Temu,
który wszystko może;
z Nim wszystko, a bez Niego – nic

Non capisco come si possa mancare
di fiducia nell’Onnipotente.
Con Lui tutto e possibile, senza di Lui nulla.

Wersje wiersza

 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

@ Karol Kannenberg

Pieknych Świąt Panie Karolu !

Moja ocena

Moja ocena:  

@ Edmund Muscari Czynszak

Pieknych Świąt Panie Edmundzie !

@ Marek Porąbka

Pięknych Świąt Marku !

@ Renata Cygan

Pięknych Świąt Renatko !

Moja ocena

Przemek w całkiem nowej odsłonie :)
Pozdrawiam i życzę Ci Wesołych Świąt :)
Moja ocena:  

Moja ocena

Szczególny czas odsłania szczególne wiersze. Taki czas.
Dobrych Świąt Przemku.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: