Autodestrukcja! | wersja: 21.04.2014 00:39

autor: Gosia Nowak
5.0/5 | 8


Słyszysz?

...

Ona znowu nadchodzi!
Znowu chce mnie otworzyc, zamienić w potwora!

Pragnie rozmowy...
Niby towarzyskiej.
A, gdy tylko moment wyczuje odpowiedni
Zagra ze mną, stworzy nową marionetkę.

Usta słowami napełnia
I nagle...

Nagle te słodkie, parszywe uczucia
W żal, ból i niechęć do świata zmienia.
Moim ciałem rani bliskich
Odłamki szkła wpija w ich serca
Choć ja,

ja kocham te serca.

A jej konsystencja taka bezbronna,
tłumaczy, że ona tylko upija...

Upija

Serce, rozum i ciało!

Wersje wiersza

 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Niepotrzebne to rozstrzelenie tekstu w drugiej połowie.
Wiersz jest naprawdę dobry. Obroni się.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: