Poezja | wersja: 21.03.2023 20:03

autor: Anna Szemiel
5.0/5 | 5


Dobrze że jesteś Poezjo
Spędzasz z powiek mary
Świat dzięki Tobie nie jest taki szary
Kiedy przysiądziesz ze mną
Do stołu o zmierzchu
Napisz coś ze mną
Nim ulotnisz się bladym świtem jak ptak
Wyfruniesz hen by zaczerpnąć powietrza
I czasem powróć w ten kąt mojej chaty
Ozdób go błyszczącym morałem
Pereł słów skąp wersy wodą źródła
Włosami swymi nadaj piękno strof
Strzep kurz osiadły na dnie duszy
Nanieś na pergamin trochę liter
Nim opuścisz znów szare mury
Otworzę Tobie drzwi szeroko
Byś nie poleciała polną drogą
Wraz z wiatru gwizdem w taniec
Założę mu kaganiec
Niech głośno nie wyje
I wywija tanga powolny taniec
By nie zakłócił nam myśli ulotnych
i wolnych jak ptaki

Wersje wiersza

 
KOMENTARZE


@ befana_di_campi

Dokładnie nieskładnie nowocześnie z duszy. “Trupom trzeba znicze stawiać, życia płomień wzniecać poezjo NowoPolska“

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Poezja

W moim odczuciu nie zaliczyłabym tego wiersza do udanych. Słowa... Słowa... Słowa, a z nich: niektóre przenośnie oraz frazy nie do końca składne. Wszak przed każdym przyszłość oraz dużo jeszcze, dużo nauki, nie wspominającym o nazywanym niekiedy "furror poeticus" natchnieniu :)

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: