* * * | wersja: 3.05.2021 12:03

Cóż prostszego, niż pójść za ciosem,
choćby to był cios śmietelny.
Cóż prostszego, niż pogodzić się z losem,
stanąć cicho pod Bramą Igielną.

Ale co się w sercu narodzi
i śpi uśpione przez złe moce
siewką szczęścia się życiu przygodzi,
potajemnie przemyci z losem.

Więc przydepnij złoty pieniążek,
który chytrze chce cię ominąć,
taki mały radości zalążek,
co się bez słońca umie rozwinąć.

I bez słońca będzie istniał czas,
czekaj otulony aksmitnym mrokiem,
śniąc choćby, czekaj jeszcze raz.
I nie godź się z losu wyrokiem.

Bo może
zwarcie w zwojach wszechświata
rozsypało iskrami rój
gwiazd, może ten los nie jest
...twój...?