twarzą w twarz | wersja: 4.02.2019 07:34

twarzą w twarz
(dla KK)

przechodzimy mimochodem
unikamy spojrzeń w oczy
nie wiedząc nic o sobie
wstrzymujemy płytki oddech
nim pytanie nas zaskoczy
zamknięte w niemym słowie

nie wchodzimy sobie w drogę
nie szukamy zrozumienia
ubrani w szare płaszcze
przygaszony w sercu ogień
tli się jakby od niechcenia
bez żaru zaraz zgaśnie

a przecież można ten szary płaszcz
zrzucić i stanąć twarzą w twarz
tam gdzie najgłębsza oczu toń
rozpalić płomień podsycać go

ukrywamy swe rozterki
w pochylonej nisko głowie
składamy kruche myśli
wydajemy puste dźwięki
samym sobie za odpowiedź
bezgłośnie jak statyści

na samotność antybiotyk
iść do przodu wbrew schematom
ze słowem i rozmową
zetrzeć raz przeszłości dotyk
przykurzonym dylematom
zaprzeczyć całym sobą

bo przecież można ten szary płaszcz
zrzucić i stanąć twarzą w twarz
tam gdzie najgłębsza oczu toń
rozpalić płomień podsycać go

bo przecież trzeba ten szary płaszcz
....

zamazane nasze tropy
choć kroczymy jednym szlakiem
umiemy siebie obejść
zapatrzeni w swoje stopy
nauczeni gry schematem
skrywamy siebie w sobie