Jesiennie | wersja: 1.10.2013 17:20

Jesiennie

W cienisty tak się schowam promyk
by w szelest ją zamienić
tysiące nagich niemych przeżyć
spadają tu na ziemi

zwierciadłem lekkich słów z pozoru
by pozór ten uchwycić
nieśmiało rzec na dowód tu
by móc go też rozliczyć

Cienisty szlak, skazany no bo winny
zwykł tak już się zachować
i zwykł mieć także winnych
innych których da się skazać

Bezsenność jest przerażająca wiem
ja sypiam już spokojnie
choć tylko pozór łapie dzień
ja cieszę się ogromnie.