goły | wersja: 13.06.2016 19:31
goły
stary drewniany wieszak
w rogu goły - zero kapeluszy
ani jednej parasolki
prochowca też mu nie ubrali
stoi i patrzy na pusty park
na nagie ławki codzienności
tylko rowery szaleją
śmigają wiatrem kręcą pedałem
a wieszak stoi i czeka
na choćby jednego
w ubranego człowieka /alboż/
stary drewniany wieszak
w rogu goły - zero kapeluszy
ani jednej parasolki
prochowca też mu nie ubrali
stoi i patrzy na pusty park
na nagie ławki codzienności
tylko rowery szaleją
śmigają wiatrem kręcą pedałem
a wieszak stoi i czeka
na choćby jednego
w ubranego człowieka /alboż/
Wersje wiersza
- 13.06.2016 20:05
- 13.06.2016 19:31

Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena