Bezszelestnie | wersja: 8.02.2013 00:03

Bezszelestnie, na wstrzymanym oddechu.
Cisza, do której przywykliśmy,
dlatego nie pozwalamy nikomu jej zakłócić.
Stała się tak wygodna, jak łóżko w porze zmęczenia.
Boję się jej przerażającej bliskości.
Gdziekolwiek nie postawię stopy,
ona ugniata moje kości.
Wszechobecna.

O nie!
Ta cisza
rozpaczliwie milczy we mnie,
bo stała się mą duszą.