Odrzuciłeś mnie

Odrzuciłeś mnie
Nie dałles mi ciepła,którego też potrzebowałam
nie przytuliłes, kiedy z bólu płakałam
Nie było Ciebie, obok mnie kiedy dorastałam
Odrzuciłes mnie,
kiedy me życie pod serduszkiem mamy się zaczęło
kiedy to coć pięknego się poczeło
Porzuciłeś jak coś czego się nie potrzebuje
A przecież ja już byłam
Jak mała Fasolka, w łonie mamusi żyłam
Nigdy Cię nie poznałam
Nigdy nie pokochalam
Ktoś mnie zapytał nie szukałaś
Czy takich myśli nie miałaś
Powiem tak, długo się z tą myślą borykałam
Ale tego nie dokonałam
Nie ma w mym sercu dla tego Pana żadnego uczucia
Nie mam odrobiny dla niego milosci
Choć mógł jako mój tata sprawić mi wiele radości
Będac dzieckiem koleżankom zazdrościłam
wiem że źle robilam
Ale żal w sercu miałam, jak ich idacych ze swymi tatusiami za rączke widziałam
Ale takich jak ja na swiecie jest wielu, których tatusiowie porzucili
A Ojczymowie Tyranami byli, i tylko ciało małego dziecka krzywdzili
Smutne to wszystko, ale kiedyś trzeba było się z tym podzielić
Myślami, że inni mieli wspaniale i radośnie, swą duszę rozweselić
I kiedy mą rodzine założyłam, tylko o jedno P. Boga prosiłam
By naszym dzieciom stworzyć ognisko pełnej miłości
By nie zabrakło im nigdy w ich sercach radości
Powiem wspólnie z mężem nam się to udało
A oni dziękują, że niczego im nie brakowało.
Ela-Izabella Dobra wrożka 13.05.2021 Dzień ojca w Niemczech