Upycham

upycham
tysiące migawek
pokątnie

pod żebrem jeszcze
trochę słodkich wspomnień

za szybą październik
a w głowie
lipcowe złocienie

rozlewa się we mnie słońce
rozdaje po trochu
i tak w sobie nie pomieszczę

już listopad
od zmroku gęstnieją przestrzenie
o tej porze roku
wybujały
moje cienie

przespałabym grudzień
otworzyła powieki
z pierwszym wiosny tchnieniem

ale w kolejce
grudzień, luty i marzec
zanim się zazieleni