REALISTYCZNIE RZECZ BIORĄC TO...

Ja jestem
artysta, artysta.
Będą pamiętać o mnie
lat trzysta, lat trzysta,
ale znając swą wielkość
no to mógłbym przysiąc,
że będą o mnie pamiętać
lat tysiąc, lat tysiąc,
a jeśli okoliczności
będą sprzyjające
zapamiętają mnie,
oj zapamiętają,
na całe lat tysiące.
Ach, co też ja tutaj
plotę za androny,
bo przecież będę sławny
poprzez lat miliony,
ale na razie z wielkością
mą kiepsko,
gdyż mnie nie chce czytać
ni dorosły, ni dziecko,
zaś eksperci, którzy
nad mą twórczością
spędzili czasu kupę
rzekli mi bym swymi
utworami
obtarł sobie dupę,
swą dupę.
Ja jestem
artysta, artysta,
pamiętać o mnie będą...