człowiek człowiekowi

/człowiek człowiekowi/

osikowy kołek
w mojej piersi tkwi od wczoraj


kiedy to wcale nie tacy źli

zabili wraz ze mną
fizjonomiczną odmienność

za długie siekacze

a i podniebienie za mało niebieskie

tak czy inaczej wściekły

trzeba tłuc psubrata

póki żyw


i serce przebić
 czym prędzej

zanim znów sumienie

weźmie górę nad rozumem