Spacerkiem po Wilnie

W światłocieniach zaułków
wiszą zacne balkony
jak misternie splecione kordonki
złotolice fasady
szyldy gzymsy lampiony
przemieszane niedziele i wtorki

czas nie pędzi jak wariat
kucnął w kącie kawiarni
by mnie dopaść znów w innych wymiarach
ale teraz i tutaj
w rozszeptanych latarniach
księżyc gwiazdy nobliwie zapala

kruchuteńka staruszka
przycupnąwszy na murku
trzyma w dłoni bukiecik nadziei
daję grosik na szczęście
co blask w oczach rozniecił
w plątaninie życiowych kolein

RC 8.04.17