Spóźnię się, celowo

Tylko kobiety, których nie kochamy, są punktualne

Aleksander Dumas,Ojciec
------------------------------------

Odważnie wskakujesz na grzbiet każdej myśli.
Odganiasz sen z rzęs. A skrawki, które się wymknęły
zadręczasz; skrzypieniem wskazówek zegara.

Natręctwem się wplatasz, jak piórkiem łaskoczesz.
Zmuszasz do wdechu głębszego. A skutkiem tego
serce łomocze; dzisiaj już wiem dlaczego.

Jesteś jak cień, jak coś wtórującego mym krokom.
Słońca będę pilnować - nie znikaj. Cieniem maluj.
Spóźnię się na to spotkanie. Jak pani jesień.
Wiję się pędami twych myśli. Nasycam oczekiwanie.

Wśliznę w twoje drzwi, jak ona - celowo spóźniona