,,Niezapomniany"

Wyjątkowo pochmurne to niebo,
Jak poranna mgła biegnąca nad polem,
A i dusza deszczem przepełniona
Lecz nie tym samym co w ogrodzie trawę opiewał.
Serce wypłowiało, impresja uciekła,
Niczym stary blat w kuchni mojej babci.
Myśli zakurzone, przedarte,
Przypominają konfitury zimujące w piwnicy.
I oddech tak ciężko złapać,
Tlen nie dociera już zewsząd.
Grunt nie ten sam zapach niesie,
Jabłka nie przypominają papierówek z sadu.
Nawet bliskość inna definicja określa,
Umysł uśpiony,
Serce jakby gdzie indziej zostało.
I choć miejsce nie to samo,
Tęsknota wzmożona,
To dajmy sobie czas,
Przebudźmy nadzieję,
Rozsiejmy szczęście,
Rozpalmy ogień,
Stwórzmy dom na obcej nam ziemi.