Łóżka

Nasze łóżka
nagie
pełne potworów
cieni naszych rzęs
martwego naskórka
kurzu
zagnieceń wyżłobionych
ciężarem naszych ciał
pustych przestrzeni niedomówień

Umierały tu biedronki
dusiły się motyle
kwitły dziko
w naszych ustach wilgotnych
kwiaty
obrastaliśmy bluszczem
porastaliśmy mchem

Łóżka nie nasze już
wchłonęły
nasze sny
intymność

Wanitatywność sennie wzięła górę
nasze życie –
zamknięte łóżka
na zawsze
zamknięte oczy
brak paradoksów