POMIĘDZY… (1) - (2)

POMIĘDZY… (1)

Pomiędzy sercem a poezją
Rozpalasz ogień nadziei déjà vu
Na tyle na ile pozwala ci czas
Czas nie wyrwanych kartek kalendarza
Bywasz w Edenie spóźnionym szelestem
Samotnym cieniem w kolorze smutku
Prześwietlonym pastelową ciszą
Z jej milczącym jestestwem

Sercem nieprzystosowanym i poezją
Pokazać chciałabyś świat pachnący
I choć zamyśleniem delikatnego pędzla
Niektórych słów nie da się namalować
Jak nie można wyrazić nutami niepoznanie
Krągłość elipsy i gwiazd migotanie
Ty zbierasz na barw palecie me słowa
Z całą ich prawdą



POMIĘDZY… (2)

Pomiędzy sercem a poezją
I ja bywam samotnym, spóźnionym szelestem
W cieniu koloru nadwrażliwego smutku
Prześwietlony transparentną ciszą
Rozniecam czasem ogień nadziei
Na tyle na ile pozwala mi déjà vu
Dawno wyrwanych kartek kalendarza
Z ich całą bezdenną prawdą

Stratowanym sercem… marnym wierszem
Pokazać chciałbym świat pachnący
I choć zamyśleniem delikatnego pióra
Niektórych słów nie da się namalować
Jak nie można wyrazić nutami
Migotania gwiazd i kształtu elipsy tamtej pani
Zbieram na pięciolinii twoje słowa
Z ich całą prawdą

⊰Ҝற$⊱ …………………………………………………… Toruń - 1O października '15