Stanie chociaż część

Nawet ten odłamek nadziei,
który otrzymałam nie był zasłużony.
Stałam tylko otępiona obserwując
jak przecież ważne dla mnie rzeczy
lgną w gruzach.
W tym łaska losu, że nikt ich nie spalił,
z popiołu nie odbudowałabym…
Zmęczę, ubrudzę się, ale może
stanie chociaż część i znów będzie wyglądać jak ja.
Warto. Dlatego wybieram siebie, życie i szczęście.