Stałocieplni

Śnieg nigdy się z nich nie roztopił,
to oni w nim pozamarzali.
Biały, drobniutki pył jak popiół,
za nim bezduszny potwór biały.

Zamgliło im się, zachmurzyło
nagle beż żadnej zapowiedzi.
A miało słońce wzejść, nie spłynąć
ze szczytów w dół po gołoledzi.

Śnieg nigdy z nich się nie otrzepie.
Pokazał góral nowe krzyże,
bo choć lawina pierwsze zmiecie,
zaraz następne stają wyżej.