Bezsennie

siedzę i gdybam świat widząc czarno
zamiast odpuścić i śnić
ciemno i straszno w smutną noc parną
snując się czekam na świt

nawijam myśli na drżące palce
pamięć mnie dręczy wzrok mknie
do tamtych zdarzeń co w ciągłej walce
sumienie w strzępy wciąż rwie

nie chcę już gdybać chcę zasnąć wreszcie
niech mnie ukoi śpiew gwiazd
niech mnie otuli ciepłe powietrze
ja przecież tylko chcę spać...

RC July 2013