odczarowanie

tam gdzie splatają się barwy wszystkich światów
marpa zasiada by słuchać muzyki słów płynącej zewsząd
na rozjaśnionej spokojem twarzy nikłe słońce
buszuje pośród zmarszczek i bruzd znaczących ścieżki wewnętrznego przeżywania
przelewającego się w spokój i wewnętrzną koncentrację
tutaj marpa odnajduje pierwotny sens swojej egzystencji
zasłuchany w mijające dni miesiące lata
obraz życia staje się nieprzemierzoną pustką
cisza wibruje równomiernie

tam gdzie ciężar osamotnienia
dźwigać przychodzi latami - bez wiary
bez oszukiwania się
czystość umysłu osiągają nieliczni - marpa mawia:
jest to wyboista droga na której nie da się biec
w zaciszu skupienia ogarniać każdą nierówność
marpa mawia: wsłuchaj się w każdy krok który stawiasz
pamiętaj że jak jest ważniejsze od dokąd

tam gdzie spotykam
wszystkie najczystsze odczucia bez ich klasyfikowania wiem
gdzie jestem
marpa mawia: ale i to złudzenie które
koniecznie musisz odrzucić
bez trwogi spojrzeć w twarz prawdziwego przeznaczenia
tak mawia marpa - choć wcale nie znam go