Pokolorowani

Powraca błękit
ubrany w kołyszącą się
na wietrze wstęgę.

Półmrok
odchodzi z pamięci,
zabiera wspomnienie
niespełnionej chwili.

Koszyk grzybiarza,
napełniony
na krańcach lasu.

Idziemy,
trzymając się za dłonie.
Bliżej niż grzyby w koszyku,
bliżej niż słońce
całujące ocean o zachodzie.

Muzyka gra.
Bliżej w nieskończoności.