niezapominajki

wiatr stąpa po liściach
półszeptem
skoszona trawa leniwie wyciąga szyję
i tylko ciebie tu nie ma

może pójdę nad staw
gorejący ciszą
która najmocniej trzyma dłoń
najczulej (nie) mówi żegnaj

zrobię wianek z błękitnych wspomnień
przeplatany westchnieniem
drobniutkim jak kwiaty niezapominajek

może pójdę nad staw
by zostawić w nim
swoje spojrzenie




Hope Love (Gosia)