Amulet wieszcza

Byliśmy na riwierze
Prawd

ale nasze
turkusowe diamenty
płoną złem

daję ci kwiaty
ubiegłego
stulecia

tu i w nich jest
przyczyna
dla której istnieję

przyczyna wszystkiego

cały aksjologiczny
świat
obcy ląd wita nas
i żegna

senat oddechów wiary
w silny pąs

pojęć uniwersum
Per aspera ad astra
dlatego
w kategorii piękna i czystości
objąłem urząd
arbitrażu

jestem zatrwożony werdyktem
wieści
o upadku sylaby inicjalnej
nieśmiertelności zodiaków
na jamb akcentowany
tonem lilii
i rozbratem róż,

i letalnością
retardacji snu

Racji stanu

każdy zamysł wyciąga
dłonie po ryż
z innego świata Międzyzdroje
dzieląc języki
na jadalne
i niejadalne

w potędze
kodu miłości papierowej
umieszczonego
u stóp
Czarodziejskiej Góry
gdzie Napfta zawodzi
a oświecone brzegi podmywa, odrzuca
jak idee Settembrini
jak aport psu

którego
alternatywa waży
więcej niż:
dwa gramy platyny
a można było
jutra nie wdrażać
w życie
szlachetne
żadnego geranium

choćbym w kasynie
przegrał ziemię
a zimą patrzył na gwiazdy
z przylądka nadziei
podtrzymam
ciepło

dłońmi oddam je
przedmiotom

a płomień mej duszy
będzie płonął wiecznie
siewca
dobrego oratorstwa

imperatywem Kanta
łez przysposobieniem objęto suflera
na dnie

gdzie zrodzono
z planktonu
etos rekina żarłacza
powstańca

tu nie zmienia się nic mimo lat
rozmnażamy się
wciąż
onomatopeicznie

stosując smugi srebrne
aliteracje

dystyngowane kłamstwa
rzucone w eter
pradolin i szczytów
twego ciała

podążam po nim
zaczynając od incipitu
mijając rym doskonały
dystych na dole z ud dojrzałych
aura świętości

Świtezi ballada

nie pijmy za nie
puenty opowiedzą się same
toast z sacrum

stoicka rozprawa
filozofie rezolucje
clou ocalone

bądźcie pozdrowione!