barwa ziemi

przybieram dla niepoznaki barwy wojenne
walką mą będzie codzienność w błędzie
za stołem kładę wierność zmęczeniu
obrazy wiszą ( przecież) po staremu
szumi z kranu szlak przejrzystości
kamień to trasa tych dawnych gości
a słońce chroni zamglone oczy
bo każdy rysuje swe dawne schody

i jeszcze śpiew i oliwa:
jaka to Prawda?- czy sprawiedliwa?

Dobrej nocy Duszo:))