Bez sentymentu

Deputowani śmiechem
człowieka grudnia,

który

roztacza nad głowami
kamienie

masywne, cierpliwe
lodowate

Erupcja zimna
opętała ciała
innowierców
zakochanych w sobie

sobie dających
wotum

A zaufanie
krąży po orbitach
technokracji

ćwicząc milczenie

w Państwie
Don Juana,
Barnaby
Ganimedesa
La Bamby,

z którego wyrzucono
poetów

Grzywną za meander
abstrakcyjny w sztuce
kochania

Sól ta konserwuje
przed zepsuciem
Ząb czosnku
naturalny antybiotyk
na rój
meteorów

Jeden rzut
Jedna fatamorgana
Dytyramb jedyny
i cierpiąc
za Milijony

funduje
ostatnią kroplę
bez sentymentu
w geometrii
ściennych malowideł

Portret kobiety

Kropki
nad
Ypsilonem