Ποθος

Θα με ψάχνεις στο φως κι εγώ σκια
θα σημαδεύω την πλάτη σου...
Θα στοιχειώνω λέξεις και τοίχους με κραυγές...
Αποτυπώματα θ' αφήνω στον λαιμό σου όταν ήσυχα κοιμάσαι...
Παρέα με τους εφιάλτες σου θα κάνω,
έτσι τρόμος να σκεπάζω το στόμα σου .
Λέξεις πόθου δεν θα ξαναγγίξουν τα χείλη σου.
Θ' άγκαλιάζω το βλέμμα σου σαν απογνωση για ν'αρνεισαι μορφές.
Πόνος θα γίνω στο κορμί σου,
να σπαράζεις σε ξένο άγγιγμα...
και σαν ξωτικό, κάτι βράδια απελπισμένα,
με χέρι αδύναμο θα σου κλείνω τα μάτια.
Και σαν ευχη μετέωρη σε μυαλό δαίμονα,
τα μάτια σου κλειστά να μένουν
σε μια καταχνιά που θα'χει την μορφή μου...