Σαν εμβρυο...

Κουλουριασμένη σαν έμβρυο,
Μες στην μήτρα της λήθης,
Σε μια υγρή μοναξιά,
βυθισμένη.
Τρέφομαι με τον πλακούντα
της άρνησης.
Τρέμω στις κραυγές, από εκεί
Έξω.
Και σ’ αυτές που δεν ακούω.
Κρυώνω.
Χαμογελάω στις αναμνήσεις
απ’ το χάος.
Φαντάσματα δακρύων
από έναν ξένο πόνο.
Ένα ομφάλιος λώρος
μεταξύ σιωπής και οργής.