rozstania I (2006)

przewróciłam garnek z miłością
złote myśli wylałam na stół
zapomniałam świata barwy
w błękitnej nadziei
przemoczyłam kalosze

przekręciłam klucz
do serca mego
w sinej oddali
zapadłam w przepaść
płynąc i szybując

serce moje wypełnione
przelewa miłość
do kielicha goryczy
do filiżanki rozpaczy
do kufla zapomnienia