NIEKOCHANA

Myślałeś, że będziesz miał syna,
a tutaj para warkoczy.
Być może dlatego, gdy patrzysz,
odwracasz ode mnie oczy.

Myślałeś, że będziesz miał syna,
a ja mam kwiecistą sukienkę,
więc pewnie dlatego nie umiesz
mnie kochać i trzymać za rękę.

A ja nie rozumiem świata
i nie rozumiem emocji.
wiem z tego tyle tylko,
ze rzadko spoglądasz mi w oczy.

A ja nie rozumiem dorosłych,
dlaczego dzieci nie tulą,
gdy te, na kolana im wchodzą
aby się zmierzyć z bólem.

Ty – duży i silny, ja –mała,
przytulam się do kamienia.
Nie żegnasz mnie nigdy całusem
lecz rzucasz mi: do widzenia.

Dla ciebie obcięłam warkocze,
dla ciebie wciąż chodzę w spodniach
lecz czuję się w twoim świecie
samotna
najbardziej jak można.

Anna L. Zięba luty 2010