TĘSKNOTA ZA MATKĄ GÓR

Autore:  Jarosław Burgieł
5.0/5 | 6


Matterhorn
jak kobieta
z chustą promieni
zachodzącego słońca
odchodzi gdzieś z nad jeziora
krokiem alpejskiej władczyni
albo jest rakietą
która wystrzeli we wszechświat
gdy Ziemia w proch się obróci
i matka gór stanie się nową planetą
W każdym razie
wśród wyniosłości to indywidualność
niezależna osobowość
skalnego istnienia
Gdy byłem we włoskiej części Alp
pozwoliła mi na siebie
popatrzeć przez kilka sekund
i odeszła we mgłę
Nie mogę jej bliżej poznać
i nie poznam
Przez przeszkodę zdrowia
nie podejdę ku skalnej piękności
choć z rozkoszą
przytuliłbym się do jej stóp
lub śnieżnej szaty dotknął
Wyobraźnią kocham
4 II 2024.

Poem versions


 
COMMENTI


I miei voti

I miei voti:  

I miei voti

I miei voti:  
23.02.2024,  Ula eM

I miei voti

I miei voti:  

I miei voti

I miei voti:  

I miei voti

I miei voti:  

I miei voti

I miei voti: