Górskie widowisko | version: 2.03.2026 14:12

W wysokich górach
piła suchą wodę,

kiedy przez wiatry Historii osuwa się śnieg,
bo najlepsze wiersze są w górach,
bo jest tam wszystko, co kocham;

bielmo geometrycznych malowideł,

odgrywają spektakl poczęcia
na łonie matki Ziemi,
bujna trawa zatapia się
w rosie przeźroczystej
w przejrzystej kompozycji woni kwiatów
wyraziście ujmują zmysły

Tam w powietrzu kręgi
toczą stworzenia cudowne
a finezja ich ruchu budzi
doznania niweymowne

uroki klarowne
potęgą opieczętowane

I ciągnę za sobą pocisk-lawinę
wymierzony w bliskich,

dojmujący, nie do zniesienia
echem niesie się
od niechcenia

słów czereda,
Ta niedoceniana
przez żywioł
pod znakiem zodiaku
wodnik, strzelec
Koziorożec

umartwiają się
krzyki nie zwiędłych róż -
poradlone czoło,
kiedy wszystko ginie
Dies irae

I zwaloną tchnieniem
burzy, nadaremną
uwerturą
pieni się Siklawa