PALTO

Poetka nigdy nie pasuje
do palta Epoki
chodzi w obcym - własnym
walczy z nią
na słowa i na bezsenność
czasami nawet na pięści

Po każdym wierszu musi
się ukrywać
spacerować wzdłuż wód -
za linią cienia
by nie prześwietlano zbyt często
jej mózgu

Wreszcie
skazują ją na śmierć
lub - na nagrodę Nobla



(wiersz z tomiku [Nieustannie szukam], z 1996 )