kształty

piętrzą się niedomyte naczynia. myśli. mogą wykonać
wyrok. strach wytrzeszczy oczy.
ale nie potknę się o własne nogi.
nie mam nic tylko coraz więcej
tęsknoty?

wymiotuję. S.Plath nie umiała pozbyć się strachu. zostawiła niewinne dzieci. kanapki. wiersze.

kurz
pokrył ramy okien. coś pękło
w widoku na błękit
nieba. wieczorami dzwoni siostra.
śmieje się albo tak mi się wydaje. więc

mogłam na sobie mieć ślubną sukienkę. na czas
wyłączyć gaz