Granica

author:  Dekompresja
5.0/5 | 2


Pośród ulic jak węży, niepewne stawiam kroki.
Ja wiem - zawiodłem, lecz otwórz swe oczy dla mnie,
jeszcze raz, bo wstydzę się tego, kim jestem.
I tylko błagam, i tylko czekam...
na skraju załamania...już tylko błagam...
zagubiony wśród tłumu...już tylko czekam...
a ty ocal mnie, nim będzie za późno



 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  
15.12.2012,  bezecnik