A więc... (Ewie)

A więc zostaliśmy sami nasze dzieci
odeszły do miejsc tak odległych
że nie chcemy pamiętać ich nazw

Nie mogę się doliczyć ziarn smutku
ktore sypią się spod twoich powiek
powstaje pustynia przed naszym domem

i między nami

A więc wyprowadźmy jeszcze psa
a więc zamknijmy okna
i oczy

A może
zdołamy jeszcze wskrzesić
oddech naszych pierwszych dni