BEZKSZTAŁT TRWANIA

BEZKSZTAŁT TRWANIA

Zakładniku własnego serca
nieposkromionego umysłu więźniu
tyś kolei losu posłowia pasażerem
i kruchych prawd blejtramem
w zderzeniach słów w poezji

Choć zawsze i tak ktoś wie lepiej
kiedy rozsypie się bezwzględny czas
osunie w popłochu i nieubłaganie
wskazówki zegarów nim zabiją
zdławi bez skrupułów… zabije

Zamknie już na głucho jutra zmysły
zasieje spokój… słowa wydzwoni
sprowadzi z gwiazd na Ziemię
bezszelestnie i ubezwłasnowolni
świadomość ciepła dłoni

⊰Ҝற$⊱……………………………………………… Wierzyce - 16 sierpnia '16