chwila jak cień

patrzę na ciebie jakbyś był nicością
ty - jakbym nią nie była
w jednej chwili teraźniejszość
odkształca spojrzenia
zaginając przeszłość w obrożę

pochylona nad tobą jak modliszka
ciemnieję spojrzeniem kiedy przez chwilę
zastanawiam się czy obojętność
mogłaby być lepsza od wspomnień

kiedyś lekki podmuch
zrzucił z kominka twoje zdjęcie
tłukąc szklaną ramkę
dlatego dziś zamykam cię
w matowym plastikowym oknie
klejąc papierowy kręgosłup
w którym wciąż pełno szkieł

potem stanę w przeciągu
niech wiatr zerwie pętlę z szyi
zanim stanę się twoim cieniem