WIDNIEJE

WIDNIEJE

Przystrojony gwiazdami
oper sfer kosmicznych
Księżyc popielaty na firmament wzlata
dyskretnie jak zawsze mdły iluzji czasu
swoim jasnym licem
prószy światłem ciszę

Świt sonetem budzi
dla tęczowych kwiatów
dla wybrańców nieba
zdumionych oczu smutnych ludzi
płoszy ciemność nocy
z promenad frontonów pogranicza światów

Dziwo dech zapiera
wysrebrza głoskami
kryształowym cieniom
wita wschód, zachodu niepomny
głaz poetów drogocenny
widnieje w swym odosobnieniu

⊰Ҝற$⊱……………………………………………………… T☀ruń - 2O lipca '22