***

author:  Natalia Brol
4.9/5 | 7


Boje się
że znów będę wpatrzona
w ciemne, zachmurzone niebo

a Ty nie zdążysz swymi promieniami
rozproszyć chmur

Boję się
że znów spadnie na mnie
wielkimi kroplami, zimny deszcz

a Ty za późno wyciągniesz
parasol

Boję się
że znów spadnę
z krawężnika problemów

a Ciebie tam nie będzie
by podać mi dłoń

Boję się
że znów poprowadzisz mnie
krok po kroku

i Ty nie pozwolisz mi
dorosnąć

Boję się
że znów gdy twoja ręka
będzie chronić moje oczy przed płaczem

to kiedy Ciebie zabraknie
utonę

... wśród błahych spraw



 
COMMENTS


@Michał Makowski

Wiersz Nie jest o milosci lecz o nadopiekuńczości(pisalam go troche o mojej Mamie)... O tym ze jesli Nie pozwoli sie nam samodzielnie myslec, decydowac to Nie poradzimy sobie w doroslym zyciu... O tym ze najlepiej nauczy nas wlasne doswiadczenie I bledy...I ze Nie da taka postawa Nie ochroni nas przed calym zlem a jej skutki moga byc calkowicie odwrotne...
10.05.2011,  Natalia Brol

@Michał Makowski

właśnie takie
bolesne pomiędzy
świetnie ten wiersz oddaje
09.05.2011,  LilaNocna

Moja ocena

bardzo za bardzo prawdziwe...
My rating:  
09.05.2011,  LilaNocna

My rating

My rating:  
09.05.2011,  kate

Moja ocena

trochę to niespójne.
raz się boisz, że go nie będzie, a drugi, że jest aż za bardzo.
daj mu odejść albo pozostać.
nawet w tym wierszu.
My rating:  

My rating

My rating:  
09.05.2011,  airam

Moja ocena

troche refleksji....... wielkie dzieki :)
My rating:  

My rating

My rating:  
09.05.2011,  renee