bezsłowie

lubię jej dźwięk
monofonicznie pulsujący
membraną bezsłowia
otula jak wata

hieroglify wieloznaczności
i braille fresków gołego tynku
lewitują bezszelestnie
w wiązkach fotonów

przeszkadza bicie serca
powieki rozdzierająco skrzypią
gęsta zawiłość milczenia
wydech w płuca tłoczy

czasem mam ochotę krzyczeć
ale nie ma nikogo kto usłyszy