Być jaskółką

Być jaskółką

Szelestem skrzydeł przeciąć niebo w pół
Kwilić w błękicie pejzaży
przed deszczem tańczącym lotem się chylić
wracać pod znane mi dachy
czy bym chciał?

Wić gniazda
to nie dla mnie, oj racja!
wylęgać się raczej nie chcę...

Pisklacze trele z gniazd wylatały
by wiosną powrócić pod znane dachy
ciekawym lotem zwiedzać świat
gdy w skrzydłach siła dojrzała
to nie dla mnie, byłbym nielotem
skołowanym ptakiem

A rozpogodzić?

Życie trzeba pod niebem chwili
trwaniem,iściem w nieznane ziemię

A ja już scierpłem
w karku i wzrokiem
nie migocze też powieka

Zagapione myśli bywają zgubne
nawet dla mądrości

Robert Ratajczak - Moje wiersze