MAM JUŻ DOŚĆ…

MAM JUŻ DOŚĆ…

W przestrzeni chciwego świata
jawiąc się przykro
próchnieje przyszłość
czarnej szadzi okrywa ją szata
krztusi się sama sobą
w swym wypłowiałym obrazie
a ja mam już dość słuchania
wszystkich musujących kłamstw i blag
poświęceń w ofierze składanych

W zanadrzu trzymam wiersz
bezradny i cierpki ze skrawka Ziemi
i głowę w chmurach
nadobłocznej bezludnej ciszy
pod spękanym niebem
jednak z łzą w oku
która tam wyschnie
bo tam przynajmniej nie ma
tych wszystkich silikonowych ludzi

Nie ma tam nocy nieprzespanych
w posmaku epitafiów
nie ma tam pytań bez odpowiedzi
ni balansowania między skrajnościami
tam jest słonecznie
tam jest bezpiecznie

⊰Ҝற$⊱………………………………………………………… Toruń - 5 lutego '21