Kosmos

Popatrz, Księżyc taki wielki.
Przy nim gwiazdy jak muszelki
Srebrem tkane.
Ktoś je rozsiał, krążyć kazał.
Księgę zamknął, wzór wymazał.
Bo tak trzeba.

A ci mądrzy wiarą, duchem,
Niech dumają nad okruchem
Meteoru. Jakie prawa złamać trzeba,
Żeby zostać wrakiem nieba.
Wypaść z toru.