Latarnia

Latarnia.
Miała rozjaśniać Mrok Dnia Codziennego,
chronić przed Mielizną Głupoty,
Skałami Złych Czynów.
Ktoś jednak wykręcił żarówkę,
Promyk Miłości.
Teraz roztrzaska się na skałach
Dar Dobroci.
Żagle zwisają z rei
poszarpane Huraganem Nerwów.
Załoganci niegdyś mi wierni
wsiadają do szalupy zwanej Odwróceniem.
Dryfuję po Morzu Zagubienia
czekając na klęskę w walce z żywiołem.
Zaginąłem w rejsie
do Portu Miłości.
Teraz czeka mnie tylko
Dno Odtrącenia...