Retrospekcje

Nawet setką wierszy
nie uśmierzę bólu
Nie uciszą myśli
prozy słów tysiące

Kiedy w głowie huczy
jak w majowym ulu
Jak wojenne bębny
serce niesłabnące

Myślałem że z czasem
spowolni przycichnie
Da odpocząć myślom
ciału wygrzać kości

A tu z każdym rokiem
budzą się do życia
Jak powstałe z martwych
dawne namiętności

Wracają na nowo
myśli zapomniane
Słowa miejsca gesty
dotyk pod palcami

I dawne uczucia
młodych serc ukłucia
Nigdy nie umarły
Zawsze były z nami

Dziś znów serce durne
tak czułe na dotyk
Pompuje do głowy
krwinki oszalałe

Które moim myślom
jak silny narkotyk
Każą tuszem plamić
karty dotąd białe

Albin