POETA

...w zasadzie powinien być dzieckiem
żeby mógł się przenosić
między początkiem i końcem
a jego doczesny moment
stawał się chwilą mistyczną
gdy z gruzowiska profanum
wydobywa okruchy sacrum
aby przemieszczać je
między ziemią a niebem
Alfą i Omegą
dla tego i tamtego wymiaru
aby składać je
w spójną wielką całość
w przestrzeniach różnych
tworzyć jedność
przez myśl
wracać w słowach
do Pierwszej Przyczyny
bo „Na początku było Słowo”,
a Słowo wyszło z Jednej Myśli.

8 III 2015.

Zaczerpnięte z książki Tomasza Dekerta „Tylko Bóg wie czy istnieje – teologia dziecięca” ze
wstępu Agnieszki Myszewskiej – Dekert (wyd. Fundacja Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2013, s 9, 10), oraz zacytowanych przez autorkę słów M. Eliade z pozycji „Aspekty mitu” przekł. T Mrówczyński, Warszawa 1998 s. 12, 17, 23. W wierszu nie ma jednak w pełni dosłownych cytatów. Zacytowano też początek Ewangelii wg św. Jana 1.1.

Wiersz z mojego najnowszego tomiku "Szukając kresu pustyni"