czas

Czar prysł
Czasy dzieciństwa minęły
Nie zamówisz już sobie miejsca na huśtawce
Karuzela nie zakręci się jak dawniej
Popatrzymy w niebo, którego jesteśmy teraz bliżej
Czując coś, co przywodzi na myśl bezwonny kwiat
Zapytam proroka czekającego pod łóżkiem;
„Czym jest czas wieszczu?”
Zabrał wyobraźnie,
Ubrał we wstyd,
Wywołał zarazę dusz.
Powinien zginąć