Więc porzuć słowa

Więc porzuć słowa, znaczą tak niewiele
Gdy blisko oddech, dotyk i spojrzenie
Potem, już w ciszy weź pióro i przelej

Teraz w ogrodzie, kiedy coraz śmielej
Odkrywasz kwiaty, ich światła i cienie
Porzuć te słowa, znaczą tak niewiele

Nic nie są warte strofy, villanelle
Ważne są tylko dotyk i milczenie
Dopiero później weź pióro i przelej

Na papier, pergamin gdy takie masz cele
Lecz teraz serc trzepot i szybkie rzęs drżenie
Słowa tu na nic, znaczą tak niewiele

Ten kolor i zapach, dotknięcia na ciele
Jej, twoim, waszym, wasze zaplecenie
Potem, już w świetle weź pióro i przelej

Teraz oboje, pieśni, wiolonczele
Dotknięcia, szepty, jej i twoje chcenie
Więc porzuć słowa, znaczą tak niewiele
Potem gdy wspomnisz, weź pióro i przelej