śmierć sołtysa

na polu biało
cicho i zimno
wieś jest tą samą
a jednak inną

brzozy ze smutku
straciły liście
wokół pochmurno
szaro i mgliście

i dym z kominów
jakby ciemniejszy
i czas jest wolny
coraz wolniejszy

choć świt już nastał
jakby zmierzchało
choć dnia jest więcej
to jakby mało

na polu biało
i wieś pod śniegiem
idę nią wolno
idę nią biegiem,

lecz nie przegonię
tej pani w bieli
co już zaległa
w twojej pościeli

mój ty sołtysie
królu tej wioski
już się pozbyłeś
na zawsze troski

na polu biało
cicho i zimno
wieś jest tą samą
a jednak inną...